Παρασκευή, 1 Ιανουαρίου 2021

 

ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ

 

Η ΙΕΡΑ ΣΥΝΟΔΟΣ

ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ

 

Δ/νσις : Ἰωάννου Γενναδίου 14 – 115 21, Ἀθῆναι

Τηλ. 210-72.72.204, Fax 210-72.72.210, e-mail: contact@ecclesia.gr

 

                              

                                                     Αθηνησι τη‚ 17ῃ Δεκεμβρίου 2020

                                

 

ΕΓΚΥΚΛΙΟΣ  3031

 

Πρς

τ Χριστεπώνυμο Πλήρωμα

τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλδος

 

 

Θέμα:  «Ἐπί τῇ πρώτῃ τοῦ Ἔτους καί περί τῆς ἐνάρξεως τῶν Ἑορτασμῶν γιά τά 200 Χρόνια ἀπό τήν Ἑλληνική Ἐπανάσταση».

 

«Ἐπεβίβασας ἀνθρώπους ἐπί τάς κεφαλάς ἡμῶν. Διήλθομεν διά πυρός καί ὕδατος καί ἐξήγαγες ἡμᾶς εἰς ἀναψυχήν»  Ψαλμς 65ος

 


Ἀδέλφια μας ἀγαπημένα, Καλή καί εὐλογημένη Χρονι!

 Ἑορτζουμε σήμερα τήν κατ σρκα Περιτομή τοῦ Κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ καί τήν ἔναρξη τοῦ νέου ἔτους 2021. Τιμοῦμε τήν μνήμη τοῦ σοφοῦ Ἁγίου Ἱερρχου Μεγλου Βασιλείου Ἐπισκπου Καισαρείας τῆς Καππαδοκίας καί ταυτοχρνως εἰσερχμεθα σέ μία χρονι, ἡ ὁποία βρίθει διδαγμτων καί συμβολισμῶν.

 Ἀρχίζει σήμερα τ ἔτος 2021, κατ τ ὁποῖο σύμπας ὁ Ἑλληνισμς καί κθε ἀδούλωτο πνεῦμα θ τιμήσει, παρ τίς ὑγειονομικές δυσκολίες καί μέ σεβασμ πρς τ ὑγειονομικ μέτρα προφυλξεως, τ 200 ἔτη ἀπ τήν Ἐθνική Ἐπανσταση τοῦ 1821.

 Ἡ Ἐκκλησία πανηγυρίζει τήν Ἐπανσταση ὡς ἕνα πνευματικ γεγονς. Πανηγυρίζει τν Ἀγῶνα γι τήν Ἀνεξαρτησία καί τήν Παλιγγενεσία ὡς τύπο τοῦ διαχρονικοῦ ἀγώνα τοῦ ἀνθρώπου κατ τῆς τυραννίας καί τῆς δουλείας τσο τῆς ἐξωτερικῆς, ὅσο καί τῆς ἐσωτερικῆς, τσο τῆς συλλογικῆς, ὅσο καί τῆς ἀτομικῆς. Μέ ἄλλα λγια, ἡ Ἐκκλησία πανηγυρίζει τ 1821 ὡς μία ἄλλη Ἔξοδο ἀπ τήν νοητή Αἴγυπτο, πρᾶγμα τ ὁποῖο ὑποδηλώνεται καί μέ τν ἐξαιρετικ συμβολικ ἁγιογραφικ ἑορτασμ τῆς ἡρωικῆς Ἐξδου τοῦ Μεσολογγίου. Αὐτ εἶναι τ νημα μέ τ ὁποῖο ἡ Ἐκκλησία συνέδεσε ἀπ τήν ἀρχή τν ἑορτασμ τῆς Ἐθνικῆς Παλιγγενεσίας, ὡς μερική, δηλαδή, πραγμτωση μέσα στήν ἱστορική συγκυρία τοῦ λουτροῦ παλιγγενεσίας τοῦ ὅλου ἀνθρώπου (Τίτ. 3, 5).

 Ἡ Ἐκκλησία γνωρίζει καί ἐπιλέγει ν κατανοεῖ τήν ἱστορία μέ ὅρους μή γεωπολιτικούς διτι κατανοεῖ τν κσμο μέ ὅρους ἐσχατολογικούς. Γι᾿ αὐτ ὁ λγος τῆς Ἐκκλησίας ἀποτελεῖ καί ττε καί τώρα καί πντοτε «μωρία» καί «σκνδαλο» (A´ Κορ. 18, 24). Ἡ Ἐκκλησία σκέπτεται μέ ὅρους «λειτουργικοῦ χρνου» καί τοῦτο διτι, ὡς φορέας τῆς ἀποκαλύψεως τοῦ Θείου Λγου, ἀναλαμβνει τήν εὐθύνη ἔναντι τῶν ἀνθρώπων πού τήν ἀπαρτίζουν καί τούς διαποιμαίνει, ν μεταμορφώσει τν χῶρο καί τν χρνο.

 Τ τλμημα τῶν προγνων μας ἦταν μεγλο! Τετρακσια χρνια ὑπ τήν καταπίεση τοῦ ὀθωμανικοῦ ζυγοῦ, κι ὅμως, ἐκεῖνοι κρτησαν τήν πίστη, τήν ἐθνική ταυττητα καί τήν ἐλπίδα. Ἄλλα ἔθνη, ἄν εἶχαν ἔστω καί γι λίγες δεκαετίες ὑποστεῖ τν τυραννικ ὀθωμανικ ζυγ, θ εἶχαν ἀλλοτριωθεῖ. Ὡστσο, ὁ Ἑλληνισμς ἐπιβίωσε παρ τ παιδομζωμα, τ σκλαβοπζαρα καί τίς ἀναρίθμητες βιαιτητες, στηριγμένος στήν Ὀρθδοξη Ἐκκλησία, τήν θυσία τῶν Νεομαρτύρων καί τήν ἀγωνιστικτητ του.

 Σᾶς καλοῦμε σήμερα ν κλίνουμε εὐλαβῶς τ γνυ ἐνώπιον τῆς σεπτῆς μνήμης τῶν Νεομαρτύρων καί τῶν Ἡρώων τῆς πίστεως καί τῆς πατρῴας γῆς. Τῶν ἀνδρῶν καί γυναικῶν, κληρικῶν καί λαϊκῶν, οἱ ὁποῖοι δέν δείλιασαν μπροστ στ σπαθί τοῦ δημίου ἤ στήν ἀγχνη τοῦ ὀθωμανοῦ ἱεροδικαστῆ καί ὁμολγησαν Χριστ Ἀναστντα. Οἱ Νεομρτυρες θυσίασαν τήν ζωή τους γι ν διατρανώσουν τ μήνυμα στούς Ὀρθοδξους Ἕλληνες ὅτι δέν πρέπει ν ἐξισλαμισθοῦν, δέν πρέπει ν γίνουν ἐξωμτες, ὅτι μέλλον δέν ὑπρχει χωρίς φῶς Χριστοῦ.  Οἱ περισστεροι ἐκ τῶν Νεομαρτύρων θ εἶχαν σώσει τήν ζωή τους ἄν εἶχαν ἀλλαξοπιστήσει. Κι ὅμως, στθηκαν ὄρθιοι μέ ἦθος Χριστιανικ καί τλμη Ἑλληνική. Προτίμησαν τν μαρτυρικ θνατο παρ τήν ἀλλαγή πίστεως καί ἐθνικῆς συνειδήσεως. Ἄς μήν ξεχνοῦμε ὅτι, ὅποιος χανταν γι τήν Ὀρθοδοξία, χανταν καί γι τν Ἑλληνισμ. Ὁ ἐξισλαμισμένος «τούρκευε» καί γινταν διώκτης τῶν Χριστιανῶν, τῶν μέχρι πρτινος ἀδελφῶν του.

 «Κατ᾿ ἀλήθειαν τοῦτο εἶναι θαῦμα παρόμοιον ὡσάν νά βλέπῃ τινάς μέσα εἰς τήν καρδίαν τοῦ χειμῶνος ἐαρινά ἄνθη καί τριαντάφυλλα … Ἐν τῷ καιρῷ τῆς αἰχμαλωσίας νά βλέπῃ ἐλευθερίαν»! Ἔτσι ἐκφρζει τν θαυμασμ του γι τούς Νεομρτυρες, τούς μετ τήν Ἅλωση τῆς Κωνσταντινουπλεως καλῶς ἀθλήσαντας καί ξίφει ἤ ἀγχνῃ τελειωθέντας, ὁ Ἅγιος Νικδημος ὁ Ἁγιορείτης. Ὁ πολυγραφτατος Νξιος μοναχς τοῦ 18ου αἰῶνος κατέγραψε 87 συναξρια Νεομαρτύρων στ περίφημο «Νέον Μαρτυρολγιον», τ ὁποῖο ἐξεδθη τ 1799. Μεταξύ τῶν Νεομαρτύρων τούς ὁποίους καταγρφει, περιλαμβνεται καί ὁ Φωτιστής τῶν σκλβων, ὁ Ἅγιος Κοσμᾶς ὁ Αἰτωλς (1714 – 1779), ὁ ὁποῖος ἐργσθηκε ἀκνως γι ν ἀποτρέψει τούς ἐξισλαμισμούς καί ν διαδώσει τήν Ἑλληνορθδοξη Παιδεία.  Οἱ Νεομρτυρες ἦσαν οἱ πρῶτοι ἀντιστασιακοί τῆς δουλείας, ὅπως τούς ὀνμασε ὁ ἀείμνηστος θεολγος καί ἱστορικς π. Γεώργιος Μεταλληνς. Οἱ ἁγιασμένες αὐτές μορφές, αὐτ τ πραγματικ νέφος τῶν χιλιδων Νεομαρτύρων, ἦσαν οἱ πρωτεργτες τῆς Ἑλληνικῆς Ἐπαναστσεως. Ἄν αὐτοί δέν εἶχαν θυσιασθεῖ γι τήν Πίστη καί τήν Πατρίδα, δέν θ ὑπῆρχαν τ 1821 Ἕλληνες Ὀρθδοξοι γι ν ἀγωνισθοῦν.

 Ἡ Ἑλληνική Ἐπανσταση ἦταν ἐπανσταση ἐθνική καί θρησκευτική. Δέν ἀντέγραψε καμία ἄλλη ἐπανσταση οὔτε, ἄλλωστε, θ μποροῦσε ν ἐμπνευσθεῖ ἀπ ἰδεολογίες πού περιεῖχαν ἀθεϊστικ ἤ ἀντιεκκλησιαστικ μηνύματα. Ὁ Στῆβεν Ρνσιμαν, κορυφαῖος Βρετανς Βυζαντινολγος τοῦ 20οῦ αἰῶνος, ἔγραψε στ ἔργο του «Ἡ Μεγλη Ἐκκλησία ἐν Αἰχμαλωσίᾳ» ὅτι: «στή διάρκεια τῶν σκοτεινῶν αἰώνων ἡ Ὀρθοδοξία διαφύλαξε τόν Ἑλληνισμό. Ἀλλά καί χωρίς τήν ἠθική δύναμη τοῦ Ἑλληνισμοῦ ἡ ἴδια Ὀρθοδοξία ἴσως νά εἶχε συρρικνωθεῖ».  Τ σημεῖο τοῦ Σταυροῦ «δι᾿ οὗ πάντοτε νικῶμεν» παρουσιζει ὁ Ἀλέξανδρος Ὑψηλντης στήν πρώτη Προκήρυξή του τῆς 24ης Φεβρουαρίου τοῦ 1821. Ἡ Φιλική Ἑταιρεία εἶχε ὁρίσει, ἤδη ἀπ τν Ὀκτώβριο τοῦ 1820, ὡς ἡμέρα τοῦ ξεσηκωμοῦ τήν ἡμέρα τοῦ Εὐαγγγελισμοῦ, τήν 25η Μαρτίου, γι ν καταδείξει τήν σύνδεση τῆς Παναγίας καί τῆς Ἐλευθερίας, τῆς Πίστεως καί τῆς Πατρίδος. Τήν σύνδεση τοῦ Χριστοῦ καί τῶν Ἑλλήνων ὡς Σῶμα τῆς Ἐκκλησίας Του. Οἱ πρωταγωνιστές τοῦ Ἀγώνα ὁμολογοῦν τήν Χριστιανική Πίστη τους καί σέ ὅλες τίς Ἐθνικές Συνελεύσεις θέτουν ὡς προοίμιο τῶν Συνταγμτων τήν ἐπίκληση πρς τήν Ἁγία Τριδα. Οἱ ὀθωμανοί, γνωρίζοντας ὅτι ὁ Ὀρθδοξος κλῆρος ἦταν ἡ πνευματική ἡγεσία τοῦ Ἑλληνισμοῦ, ἐκδικήθηκαν πρώτους ἀπ᾿ ὅλους Πατριρχες, Ἐπισκπους, Ἱερεῖς, Μοναχούς καί Μοναχές. Καί τούς θαντωσαν μέ τρπο μαρτυρικ. Μεταξύ αὐτῶν ξεχωρίζει ἡ μορφή τοῦ Ἁγίου Ἐθνοϊερομρτυρος Πατριρχου Κωνσταντινουπλεως Γρηγορίου Ε´, τοῦ ὁποίου τ ἁγιασμένο λείψανο φυλσσεται στν Καθεδρικ Να τῶν Ἀθηνῶν, μαζί μέ τ ἱερ λείψανα τῆς Κυρᾶς τῶν Ἀθηνῶν, τῆς Ἁγίας Φιλοθέης.

 Ἤθελε ὄντως ἀρετήν καί τλμην ἡ Ἐλευθερία! Οἱ συνθῆκες ἦσαν ἀντίξοες. Ἡ Ἱερ Συμμαχία ἀντιπλευε τίς ἐθνικές ἐξεγέρσεις λαῶν πού διασποῦσαν τίς μεγλες Αὐτοκρατορίες. Οἱ Ἕλληνες ἦσαν λιγτεροι ἀριθμητικ, ἀλλ πέτυχαν ν ἐλευθερωθοῦν. Παρ τήν διχνοια, ἡ ὁποία ἔθεσε σέ κίνδυνο τν Ἀγῶνα, κατρθωσαν ν σηκώσουν τ ἀνστημ τους ἀπέναντι στν ὀθωμαν δυνστη, ν προτξουν καί ν κατακτήσουν τήν Ἐλευθερία ἔναντι τοῦ θαντου. Οἱ Ἕλληνες ὑπῆρχαν, ὑπρχουν καί θ ὑπρχουν! Ὅπως χαρακτηριστικ ἀπντησε ὁ Ἐθνομρτυς τοῦ 1821 Ἀρχιεπίσκοπος Κύπρου Κυπριανς στν ὀθωμαν διοικητή καί δήμι του: «Ἡ Ρωμηοσύνη ἔν ν χαθῇ ὅντας ὁ κσμος λείψει!». Ὁ Ὀρθδοξος Ἑλληνισμς, δηλαδή, θ ὑπρχει, θ ἐπιβιώνει καί θ ἀγωνίζεται μέχρι τήν συντέλεια τοῦ αἰῶνος.

 Εἴδαμε ἀδελφούς ν χνονται, ἀλλ δέν λιποψυχήσαμε! Εἴδαμε κατακτήσεις καί ἀπώλειες ἐδαφῶν, ἀλλ δέν σταματήσαμε ν ἀγωνιζμαστε! Ἡ πίστη στν Θε, ἡ συνείδηση τῆς διαχρονικῆς συνέχειας τοῦ Ἔθνους, ἡ ἀγπη μας γι τ γρμματα, τ ἀντιστασιακ μας ἦθος, ἡ κοινοτική ἀλληλεγγύη, αὐτ ἦσαν τ πνευματικ ἐφδια πού ὁδήγησαν στήν Ἐλευθερία καί θέριεψαν τ κίνημα τοῦ Φιλελληνισμοῦ.

 Χωρίς ν ἀπελευθερωθοῦν ὅλα τ ἐδφη ὅπου διαβιοῦσαν Ἕλληνες, ἐπί 400 χρνια γι τήν Ντιο Ἑλλδα καί 500 χρνια γι τήν Βρειο Ἑλλδα, διατηρήσαμε ἄσβεστη τήν φλγα καί δέν ἀπογοητευθήκαμε! Δέν ὑποδουλωθήκαμε ἠθικ καί πνευματικ. Ἤμασταν καί εἴμαστε πντοτε ἐλεύθεροι. Ἐλεύθεροι στήν καρδι, ἐλεύθεροι στήν σκέψη, ἐλεύθεροι στ φρνημα, ἐλεύθεροι στήν συνείδηση!

 Ἡ Ἱερ Σύνοδος τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλδος, δι τῆς Εἰδικῆς Συνοδικῆς Ἐπιτροπῆς Πολιτιστικῆς Ταυττητος, ἔχει προγραμματίσει 261 ἐκδηλώσεις σέ ὅλη τήν ἐπικρτει Της γι ν τιμηθεῖ ἡ μεγλη Ἐπέτειος, ὀργανώνοντας ἐκδσεις, συνέδρια, λατρευτικές συνξεις καί καλλιτεχνικές ἐκδηλώσεις. Τ Πργραμμα βρίσκεται ἤδη ἀναρτημένο στν ἱσττοπο www.ekklisia1821.gr, τν ὁποῖο δημιούργησε ἡ Ἱερ Σύνοδος εἰδικ γι τίς Συνοδικές καί Περιφερειακές δρσεις τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλδος κατ τ ἔτος 2021. Παρλληλα, κυοφοροῦνται συνεργασίες μέ τ Ἀνώτατα Ἐκπαιδευτικ Ἱδρύματα, τήν Τοπική Αὐτοδιοίκηση καί ἄλλους Φορεῖς.

 

Ἀδέλφια μας, ἐλᾶτε!

          Εἶναι ὁ καιρς ν θυμηθοῦμε, ν μθουμε, ν ἀναστοχασθοῦμε.

 Γι τήν Ἐλευθερία καί τήν Αὐτοδιθεση, γι τ Δίκαιο καί τήν Ἑντητα, γι τήν Ἀξιοσύνη καί τήν Φρνηση.   Γι τοῦ Χριστοῦ τήν Πίστη τήν Ἁγία καί τῆς Πατρίδος τήν Ἐλευθερία. 

 Γι ὅλα ἐκεῖνα τ ἰδανικ πού μᾶς ἔκαναν φωτοδτες ἀγωνιστικτητας, πολιτισμοῦ καί προκοπῆς ἔχουμε τ χρέος καί τήν ἀπαρμιλλη τιμή ν ἑορτσουμε κατ τήν διρκεια τοῦ σπουδαίου αὐτοῦ ἔτους τ 200 χρνια του ἀναστημένου Γένους.  Κι ἄν νομίζουμε πώς οἱ δυσκολίες μποροῦν ν μᾶς νικήσουν, ἄς θυμμαστε πντοτε ὅτι ἀνασυστήσαμε τ Κρτος μας βασισμένοι στ ἰδανικ τοῦ ᾿21, ἐνῶ ὅλα «τά ᾿σκιαζε ἡ φοβέρα καί τά πλάκωνε ἡ σκλαβιά».

 Εἶναι ἡ στιγμή ν τιμήσουμε τ αἷμα μας, ν κοιτξουμε κατματα τήν ἱστορία μας. Τούτη τήν ἱστορία, πού λμπρυνε τ Ἔθνος μας στ πέρατα τῆς Οἰκουμένης. Τούτη τήν δξα, πού στεφανώνει τίς θλασσες καί τήν γῆ μας. Τούτη τήν πίστη, πού κρατεῖ ἀταλντευτη τήν ἐλπίδα ἀπ᾿ ἄκρη σ᾿ ἄκρη αὐτοῦ τοῦ τπου. Ἀπ τήν Κρήτη ὥς τήν Θρκη κι ἀπ τήν Ἤπειρο ὥς τήν μαρτυρική μας Κύπρο.

 Μέ γνώση γι τ παρελθν καί χριστιανική βεβαιτητα γι τ μέλλον, οἱ Μεγλες Ὧρες τοῦ Ἔθνους μᾶς ὁδηγοῦν!  Ἐκ βθους καρδίας εὐχμαστε πρς ὅλους τ νέο ἔτος ν εἶναι προχο παντς ἀγαθοῦ ἐκ τοῦ Νηπισαντος γι τήν σωτηρία μας Κυρίου Ἰησοῦ Χριστοῦ, εἰρηνικ καί εὐλογημένο.

 

Μέ συγκίνηση, ὑπερηφνεια καί πατρική ἀγπη


 

       † Ὁ Ἀθηνῶν Ι Ε Ρ Ω Ν Υ Μ Ο Σ , Πρόεδρος

    † Ὁ Μυτιλήνης, Ἐρεσσοῦ καί Πλωμαρίου Ἰάκωβος

     † Ὁ Γουμενίσσης, Ἀξιουπόλεως καί Πολυκάστρου Δημήτριος

    † Ὁ Βεροίας, Ναούσης καί Καμπανίας Παντελεήμων

    † Ὁ Διδυμοτείχου, Ὀρεστιάδος καί Σουφλίου Δαμασκηνός

    † Ὁ Δρυϊνουπόλεως, Πωγωνιανῆς καί Κονίτσης Ἀνδρέας

    † Ὁ Ξάνθης καί Περιθεωρίου Παντελεήμων

    † Ὁ Ἄρτης Καλλίνικος

    † Ὁ Ἰλίου, Ἀχαρνῶν καί Πετρουπόλεως Ἀθηναγόρας

    Ὁ Ζακύνθου Διονύσιος

    † Ὁ Κηφισίας, Ἀμαρουσίου καί Ὠρωποῦ Κύριλλος

    † Ὁ Νέας Ἰωνίας, Φιλαδελφείας,

          Ἡρακλείου καί Χαλκηδόνος Γαβριήλ

    † Ὁ Γλυφάδας, Ἑλληνικοῦ, Βούλας,

          Βουλιαγμένης καί Βάρης Ἀντώνιος

Ὁ Ἀρχιγραμματεύς

† Ὁ Ὠρεῶν Φιλόθεος


Δεν υπάρχουν σχόλια: