Η ΠΕΝΤΗΚΟΣΤΗ

Η Πεντηκοστή

Το γεγονός της Πεντηκοστής συνέβη στα Ιεροσόλυμα, πενήντα μέρες μετά την Ανάσταση του Χριστού, και σηματοδότησε την αφετηρία της ιστορικής διαδρομής της Εκκλησίας και έθεσε τις βάσεις για τον αγιασμό ολόκληρης της ανθρώπινης ιστορίας και του πολιτισμού.  

Η ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ ΤΩΝ ΑΠΟΣΤΟΛΩΝ

ΚΑΙ Η ΑΠΟΣΤΟΛΗ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΠΝΕΥΜΑΤΟΣ

Οι Πράξεις των Αποστόλων περιγράφουν με παραστατικό τρόπο το γεγονός της Πεντηκοστής (Πράξ. 2,1-13). Δέκα μέρες ύστερα από την Ανάληψη του Χριστού, οι έντεκα μαθητές Του (ο Ιούδας είχε αυτοκτονήσει) γύρισαν στα Ιεροσόλυμα και συγκεντρώθηκαν στο ίδιο σπίτι. Ήταν ο Πέτρος και ο Ανδρέας, ο Ιάκωβος και ο Ιωάννης, ο Φίλιππος και ο Ναθαναήλ ή Βαρθολομαίος, ο Θωμάς και ο Ματθαίος, ο Ιάκωβος ο γιος του Αλφαίου, ο Θαδδαίος ή Λεββαίος, και ο Σίμων ο Κανανίτης ή Ζηλωτής.

Όλοι μαζί, σαν μια ψυχή, παρέμεναν στο υπερώο, στον πάνω όροφο του σπιτιού όπου και άλλοτε μαζεύονταν. Εκεί μαζί με την Παναγία Μητέρα του Κυρίου και εκατόν είκοσι περίπου άλλους πιστούς, προσεύχονταν με θέρμη. Περίμεναν με λαχτάρα να έρθει σ' αυτούς "ό Παράκλητος", το Άγιο Πνεύμα.

Στο διάστημα αυτό συμπλήρωσαν με θαυμαστό τρόπο την κενή θέση του Ιούδα του Ισκαριώτη. Ανάμεσα απ' αυτούς πού είχαν παρακολουθήσει από την αρχή τον Κύριο και ήταν μάρτυρες της Αναστάσεως, καθώς όριζε σχετική προφητεία, διάλεξαν το Ματθία και τον Ιούστο. Μετά από θερμή προσευχή στον Κύριο να παρουσιάσει τον καλύτερο για τη θέση του νέου Αποστόλου, διάλεξαν με κλήρο το Ματθία. Αυτός πήρε τη θέση του δωδέκατου Αποστόλου και ζητούσε το φωτισμό του Θεού, για να φανεί άξιος στο αποστολικό αξίωμα.

Κατά την ημέρα της Πεντηκοστής οι Απόστολοι μαζί με άλλους πιστούς βρίσκονταν στο υπερώο όπου και προσεύχονταν. Ήταν η ώρα ενάτη πρωινή, όταν ξαφνικά ακούστηκε μια παράδοξη βοή σαν δυνατός αέρας  που γέμισε το σπίτι, και κάτι σαν γλώσσες φωτιάς στάθηκαν πάνω από το κεφάλι κάθε μαθητή. Ήταν το Άγιο Πνεύμα!

"Όταν έφθασε ή μέρα της Πεντηκοστής, ήταν όλοι οι πιστοί μαζί στο ίδιο μέρος. Καί ξαφνικά ήρθε από τον ουρανό βοή, πού έμοιαζε σαν να φυσά δυνατός άνεμος, καί γέμισε το σπίτι πού κάθονταν. Καί παρουσιάστηκαν γλώσσες σαν φλόγες φωτιάς να διαμοιράζονται σ' αυτούς καί να κάθεται από μια στον καθένα καί όλοι γέμισαν από Πνεύμα "Άγιο" (Πράξ. 2,1-4).

Η επιφοίτηση του Αγίου Πνεύματος τους καθάρισε από τις αμαρτίες, τους φώτισε το νου και τους θέρμανε το θείο ζήλο, ώστε να γίνουν αργότερα οι αναμορφωτές της οικουμένης.

ΤΟ ΚΗΡΥΓΜΑ ΤΟΥ ΑΠΟΣΤΟΛΟΥ ΠΕΤΡΟΥ

ΚΑΙ Η ΙΔΡΥΣΗ ΤΗΣ ΠΡΩΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ

Η Πεντηκοστή ήταν μια από τις μεγάλες γιορτές των Ισραηλιτών. Τη γιόρταζαν πενήντα μέρες ύστερα από το Πάσχα ως ανάμνηση της παράδοσης του Νόμου από το Θεό στο Σινά. Τότε έρχονταν στην Ιερουσαλήμ πάρα πολλοί Ιουδαίοι από πολλά μέρη του κόσμου, για να γιορτάσουν την εβραϊκή γιορτή της Πεντηκοστής. Έρχονταν να προσκυνήσουν στο μεγαλοπρεπή ναό του Σολομώντα, πού ήταν κι ο μοναδικός τους ναός.

Βρίσκονταν ακόμα Έλληνες, Πάρθοι, Μήδοι και Ελαμίτες, κάτοικοι της Μεσοποταμίας, της Καππαδοκίας, του Πόντου, της Ασίας, της Φρυγίας, της Παμφυλίας, της Αιγύπτου, της Κυρήνης, Ρωμαίοι πολίτες, Κρητικοί και Άραβες πού μιλούσαν διάφορες γλώσσες. Άλλοι απ' αυτούς ήταν ιουδαϊκής καταγωγής και άλλοι προσήλυτοι.

Στα πλήθη που μαζεύτηκαν, ακούγοντας τη βοή, οι Απόστολοι με πρωτοφανές θάρρος διηγούνταν τα μεγαλεία του Θεού. Όλοι άκουγαν έκπληκτοι και με απορία, ο καθένας στη δική του γλώσσα, τους μαθητές του Χριστού. Όλοι τους απορούσαν για την πολυγλωσσία αυτή των Αποστόλων. Όσοι τους γνώριζαν σαν αγράμματους ψαράδες της Γαλιλαίας, δεν μπορούσαν να εξηγήσουν τη μεταβολή αυτή. Κάποιοι έμεναν εκστατικοί, ενώ άλλοι χλεύαζαν λέγοντας ότι οι μαθητές ήταν μεθυσμένοι.

Στο απορημένο πλήθος των συγκεντρωμένων ανέλαβε να μιλήσει ο Απόστολος Πέτρος. Τους θύμισε τα όσα είχε πει ο Θεός στους Ισραηλίτες μέσω του προφήτη Ιωήλ: "στις έσχατες ημέρες... θα χαρίσω πλουσιοπάροχα το Πνεύμα μου σε κάθε άνθρωπο. Έτσι, οι γιοι σας και οι θυγατέρες σας θα κηρύξουν την αλήθεια..." (Πράξ. 2,14). Μετά τους μίλησε για τον Ιησού, τον οποίο, ενώ εκείνοι σταύρωσαν, ο Θεός Τον ανέστησε. Οι ίδιοι οι μαθητές ήταν μάρτυρες αυτής της αλήθειας (Πράξ. 2,32). Στο τέλος κάλεσε όλους τους συγκεντρωμένους να μετανοήσουν και να βαπτιστούν στο όνομα του Χριστού, για να συγχωρηθούν οι αμαρτίες τους και να πάρουν τα χαρίσματα του Αγίου Πνεύματος.

Το κήρυγμα του Πέτρου είχε ως συνέπεια εκείνη τη μέρα να πιστέψουν και να βαπτιστούν με χαρά περίπου τρεις χιλιάδες άνθρωποι. Οι νέοι αυτοί πιστοί μαζί με τους Αποστόλους και όσους άλλους είχαν πιστέψει παλιότερα, αποτέλεσαν την πρώτη Χριστιανική Εκκλησία. Έτσι ιδρύθηκε ως Σώμα Χριστού η πρώτη Εκκλησία. Από τότε η ημέρα της Πεντηκοστής ονομάζεται γενέθλια ημέρα της Εκκλησίας. Αυτή έμελλε να αλλάξει την πορεία όλου του κόσμου. Μας θυμίζει τις πλούσιες δωρεές που δίνει το Άγιο Πνεύμα (αγάπη, χαρά, ειρήνη, αγαθοσύνη κλπ.) σε όσους πιστεύουν στο Θεό και συμμετέχουν στη ζωή της Εκκλησίας.

Η Πεντηκοστή άρχισε να γιορτάζεται από τους αποστολικούς χρόνους είτε στο ναό των Ιεροσολύμων μαζί με τους Ιουδαίους (Πράξεις 20,16), είτε χωριστά. Σύμφωνα με τους εκκλησιαστικούς Πατέρες και συγγραφείς του του 4ου αιώνα γίνεται λόγος περί του εορτασμού από τους αποστολικούς χρόνους όπου κατά την εορτή αυτή γινόταν και η βάπτιση των κατηχουμένων όπου και για το λόγο αυτό συνεχίζεται και ψάλλεται ο τρισάγιος ύμνος: "Όσοι εις Χριστόν εβαπτίσθητε...". Η Πεντηκοστή είναι εβδομαδιαία εορτή δηλαδή εορτάζεται όλες τις ημέρες της εβδομάδας με ιδιαίτερη έξαρση το Σάββατο. Από τις μεθεόρτιες ημέρες ξεχωρίζει η Δευτέρα που είναι αφιερωμένη στο Άγιο Πνεύμα όπου και επαναλαμβάνεται ομοίως όλη η ακολουθία της Κυριακής.

ΤΑ ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ

ΑΠΟ ΤΗΝ ΚΑΘΟΔΟ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΠΝΕΥΜΑΤΟΣ

1. Τη δημιουργία της πρώτης χριστιανικής Εκκλησίας. Το Άγιο Πνεύμα δημιουργεί, μεταμορφώνει και αγιάζει την Εκκλησία.

2. Με την Πεντηκοστή το Άγιο Πνεύμα μπαίνει στη ζωή της Εκκλησίας και την παρακολουθεί σ' όλη την πορεία της. Το Άγιο Πνεύμα είναι ο οδηγός της Εκκλησίας στο έργο της. Είναι ο συμπαραστάτης, ο παρηγορητής και ο υπερασπιστής στη δύσκολη πορεία της.

3. Κύριο έργο Του Αγίου Πνεύματος παραμένει η αύξηση και της Εκκλησίας και η συγκρότηση της "μιας, αγίας, καθολικής και αποστολικής Εκκλησίας".

4. Η έναρξη του αποστολικού έργου και η διάδοση του σωτήριου μηνύματος του Κυρίου.   

5. Η Ανάσταση του Χριστού είναι το περιεχόμενο του αποστολικού κηρύγματος και το θεμέλιο της νέας ζωής της Εκκλησίας.

6. Η μετάνοια και το βάπτισμα στο όνομα του Χριστού είναι οι προϋποθέσεις για να λάβουμε το Άγιο Πνεύμα και να γίνουμε μέλη της Εκκλησίας.

ΤΟ ΕΡΓΟ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΠΝΕΥΜΑΤΟΣ

Τη μέρα της Πεντηκοστής το πρόβλημα των διαφορετικών γλωσσών ξεπεράστηκε με την ενότητα μέσα από την αποδοχή της ποικιλίας γλωσσών και πολιτισμών που χάρισε ο Παράκλητος. Οι απλοί, φοβισμένοι μαθητές του Χριστού μεταμορφώθηκαν με την επιφοίτηση του Αγίου Πνεύματος σε θαρραλέους κήρυκες του Ευαγγελίου. Μπήκαν έτσι τα θεμέλια της ιστορικής πορείας της Εκκλησίας, που με το έργο της άρχισε σταδιακά να αγιάζει και να μεταμορφώνει τους ανθρώπους και την ιστορία του κόσμου.

Το Άγιο Πνεύμα από εκείνη τη μέρα, όπως ο ίδιος ο Χριστός είχε υποσχεθεί στους μαθητές του καθοδηγεί την Εκκλησία και δίνει τη δυνατότητα στους ανθρώπους να γνωρίσουν την αλήθεια. Και αυτή η αλήθεια είναι ο Χριστός και ο νέος τρόπος ζωής που προτείνει στους ανθρώπους.

Κάθε πιστός παίρνει το Άγιο Πνεύμα, πού μένει στην Εκκλησία, με τα ιερά μυστήρια. Ιδιαίτερα το μυστήριο του Χρίσματος μεταδίδει στο βαπτιζόμενο τα χαρίσματα του Αγίου Πνεύματος και τον κάνει απόστολο του Χριστού. Γι' αυτό λέγεται και προσωπική Πεντηκοστή του ανθρώπου. Χωρίς το Άγιο Πνεύμα είμαστε φτωχοί και αδύνατοι, μόνοι και απελπισμένοι, ακόμη και όταν νομίζουμε ότι τα ξέρουμε και τα μπορούμε όλα. Το Άγιο Πνεύμα ολοκληρώνει την προσωπικότητα του ανθρώπου.

Η γνώση αυτής της αλήθειας απελευθερώνει τους ανθρώπους από κάθε είδους δεσμά ("όπου υπάρχει το Πνεύμα του Κυρίου, εκεί υπάρχει και ελευθερία", Β' Κορ. 3,17). Ο αναστημένος Χριστός νίκησε το θάνατο, όχι μόνο ως Θεός αλλά και ως άνθρωπος. Αυτό δίνει τη βεβαιότητα στον πιστό άνθρωπο ότι ο θάνατος δεν είναι το τέλος της ζωής που συντρίβει τις ελπίδες του και τον χωρίζει από τα αγαπημένα του πρόσωπα. Η Ανάσταση δίνει τη βεβαιότητα ότι θα ζήσουμε όλοι μαζί και με τον Χριστό και ότι ο θάνατος δε θα μας χωρίζει πια.

ΣΥΝΔΕΣΜΟΣ

ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΟΥ ΤΥΦΛΟΥ

Φωτὸς χορηγός, ἐκ φάους πέλων φάος, Τὸν ἐκ γενετῆς ὀμματοῖς Τυφλόν, Λόγε.

Βιογραφία Το ευαγγέλιο της Κυριακής του Τυφλού, αποτελεί μια αδιάψευστη απόδειξη ότι ο Χριστός δεν ήταν μόνο τέλειος άνθρωπος αλλά και τέλειος Θεός. Όπως διαβάζουμε στο Κατά Ιωάννη Ευαγγέλιο (κεφ. 9, 1-38), ο Χριστός, περνώντας μέσα από την Ιερουσαλήμ, συναντάει έναν εκ γενετής τυφλό. Ο Κύριος, έκανε πυλό, αφού έφτυσε στο χώμα, του άλειψε τα μάτια και τον έστειλε στην κολυμβήθρα του Σιλωάμ. Ο τρόπος αυτός θεραπείας, μας υπενθυμίζει τον τρόπο που ο Θεός δημιούργησε τον άνθρωπο, πλάθοντάς τον. Ο Θεός στην Παλαιά Διαθήκη, πλάθει τον άνθρωπο από χώμα, τώρα ο Χριστός, πλάθει τα μάτια του εκ γενετής τυφλού πάλι από χώμα. Ο ίδιος Θεός! Δοκιμάζει την πίστη του τυφλού και τον στέλνει στην κολυμβήθρα του Σιλωάμ. Σέβεται την ελευθερία του ανθρώπου, και ζητάει τη δική του εκούσια και ελεύθερη συμμετοχή του στο θαύμα. Ο τυφλός όμως με πίστη, υπακούει στην εντολή του Θεού, πηγαίνει και πλένεται και επιστρέφει βλέποντας. Όμως, η ζωή του θεραπευμένου τυφλού, δε έγινε ευκολότερη. Γίνεται στόχος της κακίας και του μίσους των Φαρισαίων, των ανθρώπων εκείνων που με ζήλο πίστευαν στο Θεό και στην τήρηση του Νόμου Του. Ανακρίνουν τον τυφλό κι αντί να πιστέψουν κι εκείνοι βλέποντας ζωντανό το θαύμα μπροστά τους, κλείνουν τα μάτια της ψυχής τους. Ο θρησκευτικός φανατισμός τους, όχι μόνο τους κλείνει τα μάτια της ψυχής και εξαφανίζει από την ψυχή τους τη διάκριση αλλά τους απομακρύνει τελικά και από το Θεό. Οι γονείς του τυφλού, φοβούνται να ομολογήσουν το θαύμα που έγινε στο παιδί τους που γεννήθηκε τυφλό, για να μην γίνουν αποσυνάγωγοι. Τόση ήταν η πίστη τους και η χαρά τους που απέκρυψαν αποφεύγοντας με μαεστρία να ομολογήσουν ένα αληθινό γεγονός. «Έχει ηλικία αυτόν να ρωτήσετε»! Ίσως ο Χριστός να τους χάλασε τα σχέδια, αφού ο εκ γενετής τυφλός γιος τους ζητιάνευε. Ίσως τους χάλασε την ησυχία τους αφού έπρεπε να παρουσιαστούν στη συναγωγή και να ανακριθούν με τον κίνδυνο να γίνουν αποσυνάγωγοι. Κι εμείς οι χριστιανοί που ευεργετούμαστε καθημερινά από το Θεό, ντρεπόμαστε ή φοβόμαστε να ομολογήσουμε το Θεό από την ολιγοπιστία μας. Βάζουμε τα συμφέροντά μας πάνω από το Θεό, πιστεύοντας ενδόμυχα πως Εκείνος θα μας καταλάβει! Εκείνος θα μας καταλάβει αλλά θα δει και την πίστη μας και τις προτεραιότητες που έχουμε βάλλει στη ζωή μας. Θα δει ποιους θεούς έχουμε βάλλει στη θέση Του και με το δικό του τρόπο δε θα πάψει να μας υπενθυμίζει πως Εκείνος είναι το φως του κόσμου. Ο τυφλός, τελικά δε θεράπευσε μόνο τα μάτια του σώματός του αλλά και της ψυχής του. Αναγνωρίζει και προσκυνεί τη θεότητα του Ιησού και δε διστάζει να το ομολογήσει στους θρησκευτικούς άρχοντες με θάρρος που θα το ζήλευαν πολλοί από μας. Δεν αρκεί μόνο η πίστη, χρειάζεται και η ομολογία πίστεως για να γίνουμε γνήσια παιδιά του Ιησού. Όταν ομολογήσουμε το Χριστό μπροστά στους ανθρώπους, θα μας ομολογήσει και Εκείνος μπροστά στον Πατέρα Του, μας έχει υποσχεθεί ο Κύριος.

Ἀπολυτίκιον Ἦχος πλ. α’. Τὸν συνάναρχον Λόγον Πατρὶ καὶ Πνεύματι, τὸν ἐκ Παρθένου τεχθέντα εἰς σωτηρία ἡμῶν, ἀνυμνήσωμεν πιστοὶ καὶ προσκυνήσωμεν· ὅτι ηὐδόκησε σαρκί, ἀνελθεῖν ἐν τῷ Σταυρῷ, καὶ θάνατον ὑπομεῖναι, καὶ ἐγεῖραι τοὺς τεθνεῶτας, ἐν τῇ ἐνδόξῳ Ἀναστάσει αὐτοῦ. Κοντάκιον Ἦχος δ’. Ἐπεφάνης σήμερον. Τῆς ψυχῆς τὰ ὄμματα πεπηρωμένος, σοὶ Χριστὲ προσέρχομαι, ὡς ὁ τυφλὸς ἐκ γενετῆς, ἐν μετανοίᾳ κραυγάζων σοι· Σὺ τῶν ἐν σκότει τὸ φῶς τὸ ὑπέρλαμπρον. Μεγαλυνάριον Ἤνοιξας Σωτήρ μου τοὺς ὀφθαλμούς, τοῦ τυφλοῦ ἐκ μήτρας, ὡς φιλάνθρωπος πλαστουργός, τοῦ πηλοῦ τῇ χρήσει, καὶ Σιλωὰμ τῇ νίψει· διό σε ὡμολόγει, Θεὸν καὶ Κύριον. http://www.saint.gr

ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΗΣ ΣΑΜΑΡΕΙΤΙΔΟΣ

Ὕδωρ λαβεῖν ἐλθοῦσα τὸ φθαρτὸν γύναι,

Τὸ ζῶν ἀπαντλεῖς, ᾧ ῥύπους ψυχῆς πλύνεις.

www.saint.g

Βιογραφία

Έρχεται ο Κύριος σε μια πόλη της Σαμάρειας που λέγεται Σιχάρ. (Σαμάρεια ονομάσθηκε η πόλη που έκτισε το 880 π.Χ. ο βασιλιάς του Ισραήλ, Αμβρί, έπειτα το όρος Σομόρ που ήταν η ακρόπολή της και τέλος όλο το βόρειο βασίλειο του Ισραήλ, που καταλύθηκε από τους Ασσυρίους το 721 π.Χ. και ο ηγεμόνας τους εγκατέστησε εκεί εθνικούς από πολλά μέρη).

Εκεί ήταν η πηγή του Ιακώβ, το πηγάδι που εκείνος είχε ανοίξει. Κουρασμένος ο Κύριος από την οδοιπορία κάθισε μόνος του δίπλα από το πηγάδι και κάτω αφελώς, γιατί οι μαθητές του πήγαν να αγοράσουν τροφές. Έρχεται εκεί μια γυναίκα από τη Σαμάρεια να πάρει νερό και ο Κύριος διψώντας ως άνθρωπος, της ζήτησε νερό.

Αυτή αντελήφθηκε από την εμφάνισή του ότι ήταν Ιουδαίος και θαύμασε πως ένας Ιουδαίος ζητά νερό από την εθνική Σαμαρείτιδα. Αν γνώριζες, της είπε, τη δωρεά του Θεού, ποιός είναι αυτός που σου ζητά να πιεί νερό, εσύ θα του ζητούσες και θα σου έδινε ζωντανό νερό. Ο Κύριος επιβεβαίωσε ότι αν γνώριζε θα γινόταν μέτοχος πραγματικά ζωντανού νερού, όπως έπραξε και απόλαυσε αργότερα όταν το έμαθε, ενώ το συνέδριο των Ιουδαίων που έμαθαν σαφώς, έπειτα εσταύρωσαν τον Κύριο της δόξης. Δωρεά του Θεού είναι, επειδή θεωρεί αγαπητούς όλους ακόμα και τους μισητούς από του Ιουδαίους εθνικούς και προσφέρει τον εαυτό του και καθιστά τους πιστούς σκεύη δεκτικά της Θεότητός του.

Η Σαμαρείτιδα δεν κατάλαβε το μεγαλείο του ζωντανού νερού, απορεί που θα βρεί νερό χωρίς κουβά σε ένα βαθύ πηγάδι. Έπειτα επιχειρεί να τον συγκρίνει με τον Ιακώβ, που τον αποκαλεί πατέρα, εξυμνώντας το γένος από το τόπο και εξαίρει το νερό με τη σκέψη ότι δεν μπορεί να βρεθεί καλύτερο. Όταν όμως άκουσε ότι το «νερό που θα σου δώσω» θα γίνει πηγή που τρέχει προς αιώνια ζωή, άφησε λόγο ψυχής που ποθεί και οδηγείται προς τη πίστη και ζήτησε να το λάβει για να μη ξαναδιψήσει. Ο Κύριος θέλοντας να αποκαλύπτεται λίγο λίγο, της λέγει να φωνάξει τον άνδρα της, γνωρίζοντάς της πόσους άνδρες είχε και αυτόν που έχει τώρα δεν είναι δικός της. Εκείνη όμως δεν στενοχωρείται από τον έλεγχο, αλλά αμέσως καταλαβαίνει ότι ο Κύριος είναι προφήτης και του ζητά εξηγήσεις σε ψηλά ζητήματα.

Βλέπετε πόση είναι η μακροθυμία και η φιλομάθεια αυτής της γυναίκας; Πόση συλλογή και γνώση είχε στη διάνοιά της, πόση γνώση της θεόπνευστης Γραφής; Και αμέσως τον ρωτά που πρέπει να λατρεύεται σωστά ο Θεός, εδώ σ' αυτό το τόπο ή στα Ιεροσόλυμα; Και τότε παίρνει τη απάντηση, ότι έρχεται η ώρα οπότε ούτε στο όρος αυτό ούτε στα Ιεροσόλυμα θα προσκυνήτε τον Πατέρα. Της γνωρίζει μάλιστα ότι η σωτηρία είναι από τους Ιουδαίους, δεν είπε θα είναι, στο μέλλον, γιατί ήταν αυτός ο ίδιος. Έρχεται ώρα και είναι τώρα που οι αληθινοί προσκυνητές θα προσκυνούν το Πατέρα κατα Πνεύμα και αλήθεια.

Γιατί ο ύψιστος και προσκυνητός Πατέρας, είναι Πατέρας αυτοαληθείας, δηλαδή του μονογενούς Υιού και έχει Πνεύμα αληθείας, το Πνεύμα το άγιο και αυτοί που τον προσκυνούν, το πράττουν έτσι διότι ενεργούνται δι' αυτών. Ο Κύριος απομακρύνει κάθε σωματική έννοια τόπο και προσκύνηση, λέγοντας: «Πνεύμα ο Θεός και αυτοί που τον προσκυνούν πρέπει να τον προσκυνούν κατα Πνεύμα και αλήθεια». Ως πνεύμα που είναι ο Θεός είναι ασώματος, το δε ασώματο δεν ευρίσκεται σε τόπο ούτε περιγράφεται με τοπικά όρια. Ως ασώματος ο Θεός δεν είναι πουθενά, ως Θεός δε είναι παντού, ως συνέχων και περιέχων το πάν.

Παντού είναι ο Θεός όχι μόνο εδώ στη γη αλλά και υπεράνω της γης, Πατήρ ασώματος και κατά τον χρόνο και σε τόπο αόριστος.

Βέβαια και η ψυχή και ο άγγελος είναι ασώματα, δεν είναι όμως σε τόπο, αλλά δεν είναι και παντού, γιατί δεν συνέχουν το σύμπαν αλλά αυτά έχουν ανάγκη του συνέχοντος.

Η Σαμαρείτιδα καθώς άκουσε από το Χριστό αυτά τα εξαίσια και θεοπρεπή λόγια, αναπτερωμένη, μνημονεύει τον προσδοκώμενο και ποθούμενο Μεσσία, τον λεγόμενο Χριστό που όταν έρθει θα μας τα διδάξει όλα. Βλέπετε πως ήταν ετοιμότατη για την πίστη; Από που θα γνώριζε τούτο, αν δεν είχε μελετήσει τα προφητικά βιβλία με πολλή σύνεση; Έτσι προλαβαίνει περί του Χριστού ότι θα διδάξει όλη την αλήθεια. Μόλις την είδε ο Κύριος τόσο θερμή της λέγει απροκάλυπτα: Εγώ είμαι ο Χριστός, που σου μιλώ. Εκείνη γίνεται αμέσως εκλεκτή ευαγγελίστρια και αφήνοντας τη υδρία και το σπίτι της τρέχει και παρασύρει όλους τους Σαμαρείτες πρός το Χριστό και αργότερα με τον υπόλοιπο φωτοειδή βίο της (ως Αγία Φωτεινή) σφραγίζει με το μαρτύριο την αγάπη της προς τον Κύριο.

(Απόσπασμα ομιλίας του Αγίου Γρηγορίου Παλαμά)

Κοντάκιον
Ἦχος πλ. δ΄.
Πίστει ἐλθοῦσα ἐν τῷ φρέατι, ἡ Σαμαρεῖτις ἐθεάσατο, τὸ τῆς σοφίας ὕδωρ σε, ᾧ ποτισθεῖσα δαψιλῆς, Βασιλείαν τὴν ἄνωθεν ἐκληρώσατο, αἰωνίως ἡ ἀοίδιμος.

ΕΝΟΡΙΑΚΗ ΕΚΔΡΟΜΗ 2-018

5^η ΜΕΡΗ ΕΚΔΡΟΜΗ

ΕΝΟΡΙΑΚΗΣ ΚΟΙΝΟΤΗΤΑΣ

ΤΙΜΙΟΥ ΠΡΟΔΡΟΜΟΥ ΛΙΣΒΟΡΙΟΥ

ΓΙΑΝΝΕΝΑ- ΜΟΝΟΔΕΝΔΡΙ-ΦΑΡΑΓΓΙ ΒΙΚΟΥ

ΜΕΤΣΟΒΟ-ΜΕΤΕΩΡΑ-ΚΑΛΑΜΠΑΚΑ-ΤΡΙΚΑΛΑ

Από    16/09     έως    20/09

                                                                                                      

1^Η ΜΕΡΑ / ΚΥΡΙΑΚΗ 16/9: Συγκέντρωση στο λιμάνι Μυτιλήνης στις 18:45 επιβίβαση στο πλοίο και αναχώρηση στις 20:00 για Πειραιά.

2^Η ΜΕΡΑ / ΔΕΥΤΕΡΑ 17/9: Aφιξη στο Πειραιά στις 07.00. Επιβίβαση στο πούλμαν και αναχώρηση για Ιωάννινα  με ενδιάμεση στάση στον Ισθμό Κορίνθου να θαυμάσουμε τη στενή λωρίδα γης που ενώνει τη Στερεά Ελλάδα με την Πελοπόννησο ενώ η διώρυγα που έχει διανοιχθεί σε αυτόν ενώνει τον Σαρωνικό με τον Κορινθιακό κόλπο . Αναχώρηση προς Ρίο περνώντας τη  γέφυρα Ρίο Αντίρριο ή γέφυρα Χαρίλαου Τρικούπη.  Η γέφυρα αυτή είναι καλωδίωση και συνδέει την Πελοπόννησο με τη δυτική ηπειρωτική Ελλάδα.  Στάση μετά τη γέφυρα για ξεκούραση και το μεσημεριανό μας γεύμα  . Άφιξη στα Ιωάννινα και  περίπου στις 14:00 οπου θα επισκεφθούμε το Μουσείο κέρινων Ομοιωμάτων Βρέλλη ξενάγηση στο χώρο και ελεύθερο χρόνος στα Ιωάννινα. Τακτοποίηση στο ξενοδοχείο ξεκούραση. Με τα  το βραδινό μας δείπνο στο ξενοδοχείο αναχώρηση με το πούλμαν να γνωρίσουμε την νυχτερινή ζωή στα Ιωάννινα.  Ελεύθερος χρόνος για βόλτα παραλιακά του κάστρου, επιστροφή στο ξενοδοχείο. Διανυκτέρευση.

3^Η ΜΕΡΑ / ΤΡΙΤΗ 18/9: Με τα το πρωινό, θα  επισκεφθούμε τα φημισμένα Ζαγοροχώρια και το παραδοσιακό χωριό Μονοδένδρι. Αφού πρώτα επισκεφθούμε την Μονή Βελλάς ελεύθερος χρόνος στη μονή και συνεχίζουμε για την εκκλησία της Αγ. Παρασκευής   Εκεί θα δούμε από ψηλά  το μοναδικής ομορφιάς φαράγγι του Βίκου το βαθύτερο του κόσμου σύμφωνα με το βιβλίο Γκίνες. Προσκύνημα στη εκκλησία της Αγίας Παρασκευής θα περπατήσουμε στα πλακόστρωτα δρομάκια, για να δούμε τα πέτρινα αρχοντικά και τα πανέμορφα παραδοσιακά κτίρια ηπειρωτικής αρχιτεκτονικής ελεύθερο χρόνο για καφέ στην πλατιά του χωριού . Επιστροφή στα  Ιωάννινα ελεύθερο χρόνο για το μεσημεριανό μας γεύμα και το  Απόγευμα αναχώρηση από το  Μόλο  όπου θα επιβιβαστούμε στα βαρκάκια για το νησί  της κυρά Φροσύνης με τα γραφικά δρομάκια, τα τοπικά προϊόντα ξενάγησή στο μουσείο  και ελεύθερο χρόνο για βόλτα και καφέ .  Επιστροφή στα Ιωάννινα  ξενοδοχείο, δείπνο. Διανυκτέρευση.

4^Η ΜΕΡΑ / ΤΕΤΑΡΤΗ 19/9:  Νωρίς το πρωί αφού  πάρουμε το πρωινό και τις αποσκευές μας και γεμάτη ωραίες εντυπώσεις από την πρωτεύουσα της Ηπείρου τα Γιάννενα, o επόμενος προορισμό μας το Μέτσοβο που είναι ορεινή κωμόπολη του νομού Ιωάννινων σε υψόμετρο 1160μ. Βόλτα στο παραδοσιακό χωριό και στα μαγαζάκια που μπορούμε να δοκιμάσουμε τα παραδοσιακά  τυριά του Μετσόβου. Αναχώρηση για τα επιβλητικά Μετέωρα,  το Μεγάλο Μετέωρο αρκετός χρόνος για προσκύνημα  και στη συνέχεια στάση  στην Καλαμπάκα για το μεσημεριανό μας γεύμα . Στην συνέχεια αναχώρηση για Τρίκαλα . Άφιξη  .Τακτοποίηση στο ξενοδοχείο. Το βράδυ προαιρετική έξοδος στη πόλη . Διανυκτέρευση.

5^Η ΜΕΡΑ / ΠΕΜΠΤΗ 20/9:  Με τα το πρωινό μας ελεύθερος χρόνος στην πόλη τον Τρικάλων συγκέντρωση στις  10:00 στο ξενοδοχείο και αναχώρηση για Πειραιά με ενδιάμεσες στάσης, αν μας το επιτρέπει ο χρόνος θα έχουμε ελεύθερο χρόνο στην Αθήνα,  άφιξη στο λιμάνι του Πειραιά και στις 20:00 αναχώρηση για Μυτιλήνη

Περιλαμβάνονται :

• Μεταφορά από και προς το λιμάνι Μυτιλήνης με πούλμαν
• Εισιτήρια πλοίου Μυτιλήνη – Πειραιά μετ. επιστροφής  σε οικονομική θέση
• 2 διανυκτερεύσεις  στα Γιάννενα και 1 διανυκτέρευση στα Τρίκαλα
• 3 πρωινά 2 δείπνα σε μπουφέ
• Τουριστικό πούλμαν για όλες της εκδρομές που αναφέρονται στο πρόγραμμα
• Συνοδός του γραφείου μας καθ΄ όλη τη διάρκεια της εκδρομής
• Ασφάλεια ταξιδιού
• Διόδια – πάρκινγκ
• ΦΠΑ

Τιμή κάτ. άτομο σε δίκλινο – τρίκλινο …………………………………………………..295€

Διαφορά μονόκλινο…………….100€

Παιδιά από 0 έως 5  δωρεάν

Παιδιά από 5 έως 10 …….149€

Δεν περιλαμβάνονται

• Εισόδους σε μουσεία και αρχαιολογικούς χώρου
• Ποτά αναψυκτικά και ότι αναφέρεται ως προαιρετικό στο πρόγραμμα
• Το πλοιάριο από και προς το νησί της κυρά Φροσύνης

Διαφορά καμπίνας από Μυτιλήνη προς Πειραιά ανά άτομο :

Κρατήσεις στα τηλέφωνα :22510-21357  &  22510-21800 & 2252071160 6947326231

ΠΑΣΧΑ ΛΙΣΒΟΡΙΩΝ 2018

ΠΑΣΧΑ 2018

                    ΙΕΡΑ  ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΣ ΜΥΤΙΛΗΝΗΣ

Αριθμ. πρωτ. 293                                                   Μυτιλήνη 27-3-2018

ΕΓΚΥΚΛΙΟΣ

έπί τώ Αγίω Πάσχα

Ι Α Κ Ω Β Ο Σ

έλέω καί χάριτι Θεού

Έπίσκοπος καί Μητροπολίτης τής Αγιωτάτης Μητροπόλεως Μυτιλήνης, Έρεσσού καί Πλωμαρίου

Προς  τόν Ίερόν Κλήρον τίς Μοναστικές Αδελφότητες καί τόν εύλογημένον λαόν τής Έπαρχίας 

Τέκνα έν Κυρίω άγαπητά καί περιπόθητα,

'H Ανάσταση τού Κυρίου μας προέβαλλε καί πάλι. Οί καμπάνες τών Έκκλησιών μάς μήνυσαν ξανά τό γεγονός τής έκ νεκρών έγέρσεως τού Αρχηγού τής πίστεώς μας, ό Οποίος θέλησε νά άνέβει στό Σταυρό, νά κατέβει στόν άδη καί μετά άπό τρείς ήμέρες νά άναστηθεϊ, προκειμένου νά συντρίψει τό κράτος τού θανάτου, τόν διάβολο καί τόν κόσμο του.

Τά χείλη καί ή γραφίδα τού ίερού ύμνωδού μάς ύπενθυμίζουν γιά άκόμη μία φορά : ' ' Ούρανοί μέν έπαξίως εύφραινέσθωσαν, γή δέ άγγαλιάσθω έορταζέτω δέ κόσμος, όρατός τε άπας καί άόρατος. Χριστός γάρ έγήγερται, εύφροσύνη αίώνιος ' ' ( Ωδή Α' ).

Όφείλουμε, έπομένως , καί έμεϊς μέ όλες μας τίς δυνάμεις νά χαιρόμαστε καί νά πανηγυρίζουμε , διότι ' ' ό έμπτυσμούς καί μάστιγας καί κολαφισμούς καί σταυρόν καί θάνατον ύπομείνας Ιησούς Χριστός άναστήθηκε ! Ό θάνατος νικήθηκε ! Ό παμπόνηρος, μισόκαλος καί πανούργος έωσφόρος πού παραπλάνησε καί άπομάκρυνε τόν άνθρωπο — μέ τή θέλησή του φυσικά - άπό τήν Πηγή τής Ζωής, δηλαδή τόν Άγιο Τριαδικό Θεό χτυπήθηκε θανάσιμα.

'H προσδοκία τής αίωνίου ζωής, ή Βασιλεία τού Θεού, τό μέγα έλεος, ή άφθαρσία καί ή Χάρις πού έξήλθαν άπό τόν Ζωοφόρο Τάφο τού Θεανθρώπου Κυρίου μας Ιησού Χριστού είναι τά άγαθά τής Αναστάσεως τού Κυρίου μας, τά όποία άποτελούν τήν όντως χαρά γιά όλους μας.

Καί χαιρόμαστε ώς χριστιανοί, διότι ό θάνατος μετά τήν Ανάσταση τού Κυρίου μας έχασε πλέον τή δύναμή του. Ως άνθρωπος ό Χριστός μας πέθανε έπάνω στό Σταυρό καί στή συνέχεια έτάφη. Ως Θεός , όμως, παντοδύναμος καί ίσχυρός άναστήθηκε καί έξήλθε άπό τόν τάφο, ώς πρωτότοκος τών νεκρών ' ' ( Απολ. δ' ήχου ).Αποτελεί άδιαμφισβήτητο γεγονός ότι ή χαρά είναι μία διαρκή έπιδίωξη τού άνθρώπου σχεδόν κάθε έποχής. Οτιδήποτε κάνει σ' αύτόν τόν κόσμο έκεϊ άποβλέπει: Νά κάνει τήν ζωή του χαρούμενη καί άνετη καί νά εύχαριστηθεϊ περισσότερο. Νά, όμως, πού τελικά ούτε τό θαύμα τής τεχνολογίας καί τών έπιστημών ούτε ή κοσμική σοφία ούτε ή άνθρώπινη δόξα καί ούτε τό άτέλειωτο καί άσταμάτητο κυνήγι τών ύλικών άγαθών καί τών πάσης φύσεως ήδονών καί έπιθυμιών μπορούν νά ίκανοποιήσουν τόν βαθύτερο πόθο του γιά τήν άπόκτηση τής άληθινής χαράς.

Γιατί ή πραγματική χαρά είναι ό άντίλαλος έκείνου τού Χαίρετε ' ( Ματθ. 28, 9 ), τό όποίο άπηύθυνε ό Αναστημένος Χριστός στίς Μυροφόρες γυναίκες. Εϊναι ό καρπός τού Αγίου Πνεύματος ( Γαλ. 5, 22 ). Εϊναι έκείνη ή στάση ζωής, πού ύπάρχει μόνο, όταν κάποιος ειναι συνειδητό μέλος τής Έκκλησίας. Εϊναι ή ' ' Χαρά μου μέ τήν όποία ύποδεχόταν τούς άνθρώπους ό άγιος Σεραφείμ τού Σάρωφ.

Ποιά θλίψη, λοιπόν, καί ποιός άνθρώπινος πόνος, όσο Ισχυρός, δυνατός , μεγάλος καί φαινομενικά άνίκητος, μπορεί νά σβήσει καί νά έξαφανίσει τή χαρά τής Αναστάσεως άπό τούς πιστούς έκείνους πού ζούν καί πορεύονται, έχοντας ώς πυξίδα τόν έκ τού μνήματος προερχόμενον Βασιλέα Χριστόν ! ” ( Αίνοι έορτής ). Ποιά άδιέξοδα τόσο σέ ίστορικό καί κοινωνικό έπίπεδο όσο καί σέ προσωπικό μπορούν νά μειώσουν τήν εύφροσύνη πού άναδύεται άπό τό γεγονός τής Αναστάσεως τού Χριστού μας, ό Οποίος ” άνέστη τριήμερος έκ τάφου ! Ποιός, ό όποίος βιώνει τό μυστήριο τής μετανοίας συνεχώς , παρακολουθώντας τήν πορεία τής άναστάσεως τής ψυχής του άπό τό σκοτάδι τών άμαρτιών στό φώς τών άρετών, μπορεϊ νά μήν αισθάνεται μέσα του ' ' Πάσχα μυστικόν καί Πάσχα πανσεβάσμιον ! ' ' ( Στιχηρό έορτής ).

'1--1 Έκκλησία μας , ώς φιλόστοργος πνευματική μητέρα όλων μας, πού ένδιαφέρεται γιά τήν έν Χριστω τελείωσή μας καί τήν Ψυχική μας καλλιέργεια, μάς καλεί καί προσκαλεί νά γίνουμε συμμέτοχοι στήν έορτή Τής χαράς τού Πάσχα έκκλησιαστικώς.

Είναι σίγουρο ότι δέν άρνούμεθα Τό έορταστικό κλίμα τής Λαμπρής. Δέν είναι, όμως, άδικία γιά τόν έαυτό μας καί γιά Τήν ψυχή μας ύπέρ Τής όποίας ό Θεάνθρωπος Ίησούς Χριστός σταυρώθηκε καί άναστήθηκε νά δίνουμε περισσότερο βάρος καί Τό χειρότερο νά ταυτίζουμε Τό Πάσχα μέ Τά ταξίδια Τής άναψυχής αι7)Τών τών ήμερών, Τίς διασκεδάσεις, τά έδέσματα , Τή μαγειρίτσα καί τόν όβελία, γυρίζοντας Τά νώτα μας στήν Αναστάσιμη χαρά Τής Θείας Λειτουργίας καί Τής Κοινωνίας τού Σώματος καί τού Αίματος τού Σωτήρος Χριστού μας ; Άς μήν έπιτρέΨουμε, λοιπόν, νά συμβεί αύτό καί σέ έμάς, έάν θέλουμε ή Πασχαλινή χαρά νά είναι Χριστοκεντρική. Αγαπητοί καί εύλογημένοι μου πιστοί,

Γνήσια χαρά μακριά άπό Τόν Αναστημένο Χριστό δέν ύπάρχει! Πραγματική χαρά έρήμην Τής έφαρμογής Τών άγίων έντολών Του άποτελεϊ όνειρο καί ούτοπία ! Ούσιαστική χαρά χωρίς νά ένδυθούμε Τό φρόνημά Του δέν ι')φίσταται ! ΓΙ' αύτό, άς συμπορευθούμε καί έμεϊς μέ Τόν Αναστάντα Κύριό μας, όπως στήν πορεία πρός Έμμαούς οί μαθητές Του, γιά νά έχουμε πληρότητα αύθεντικής , μόνιμης καί άναφαίρετης χαράς.

Χριστός Ανέστη

Διάπυρος πρός τόν Άναστάντα Χριστόν εύχέτης όλων σας