Αναγνώστου Απόστολος
1922 - 2024.
Ένας
αξιόλογος συνάνθρωπός μας, ένας δραστήριος συμπολίτης μας, έφυγε από τη ζωή την
Μεγάλη Τετάρτη Πρωτομαγιά του 2024 και κηδεύτηκε με την αύριο Μεγάλη Πέμπτη 2
Μαΐου.
Αναγνώστου
Απόστολος 1922 - 2024. Μια ζωή ενός αιώνος και πλέον, μια ζωή μέσα στα δύσκολα
και τα εύκολα, μέσα στις χαρές, και τις λύπες,
μέσα στις ανατροπές ενός ολόκληρου αιώνος. Γνώρισε τις λύπες του αιώνος αυτού,
γνώρισε πολέμους, γνώρισε δυστυχίες, γνώρισε ανατροπές, γνώρισε την προσφυγιά
της μικρασιατικής καταστροφής, γνώρισε τις μεγάλες δυστυχίες του δευτέρου
παγκοσμίου πολέμου 1940, 41, 42, 43, 44 γνώρισε Γερμανό κατοχή, γνώρισε πείνα,
γνώρισε δυστυχία.
Μαθητικά
και φοιτητικά χρόνια μέσα σε αυτή τη δύσκολη περίοδο. Μαθητής της
δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης να πηγαίνει από το Λισβόρι όπου γεννήθηκε και
κατοικούσε, στον Πολιχνίτο με τα πόδια. αργότερα στο Πλωμάρι κοντά στο θείο του τον
παπα - Στρατή τον Αναγνώστου, πατέρα του κυρού Μητροπολίτου Ιερισσού Νικοδήμου Αναγνώστου, από
τον οποίο γαλουχήθηκε μέσα στα νάματα της εκκλησίας, αλλά και μυήθηκε στα νάματα της βυζαντινής μουσικής.
Κατόρθωσε
να πάρει το πτυχίο του για να διοριστεί αργότερα καθηγητής φυσικός. Όμως αν και
σπούδασε τη φυσική, τη θετική επιστήμη, δεν υστέρησε καθόλου και στη θεωρητική.
‘Άριστος χειριστής του λόγου. άριστος γνώστης της νεοελληνικής γλώσσης, άριστος γνώστης της ιστορίας μας την οποία
γλαφυρότατα μετέδιδε όχι μόνο στις τάξεις όπου δίδασκε, αλλά και με όποιον
συναναστρεφόταν
Βέβαια
υπήρξαν και τα ευτυχή γεγονότα της περιόδου αυτής στη ζωή του. Ο γάμος του με
την πρώτη σύζυγό του τη Χαρίκλέια την οποία δυστυχώς έχασε γρήγορα, αλλά και η
απόκτηση των 3 κοριτσιών του, τα οποία μεγάλωσαν δίδοντας τους τα καλύτερα εφόδια για τη ζωή τους.
Είναι
όμως και η σχέση του με την εκκλησία και το ιερό ψαλτήριο. Άριστος γνώστης της
βυζαντινής μουσικής. άριστος ιεροψάλτης,
εμμονμικός με το τυπικό της εκκλησίας, υπηρέτησε το ιερό ψαλτήριο διαφόρων ναών, δημιουργώντας χορωδίες διδάσκοντας τη
βυζαντινή μουσική και υπηρετώντας με όλο του το είναι το ιερό ψαλτήριο.
Στο
ναό μας υπηρέτησε το ψαλτήρι επί σειράν ετών με ζήλο και μεράκι, Έψαλλε από το 1995,
μέχρι και την ηλικία των 95 ετών, δημιούργησε χορωδίες και κατόρθωσε να αφήσει
συνεχιστή στο έργο του την πρεσβυτέρα κυρία Μαρία Αλεντά. Ακόμα και όταν έχασε
το φως του παρέμεινε στο ψαλτήρι ψάλλοντας από στήθους.
Στις
ενοριακές εξορμήσεις μας πρώτος και
καλύτερος. Άριστος συνεργάτης και βοηθός μου με τις γνώσεις του, το σπινθηροβόλο πνεύμα του, με τα αστεία και
ανέκδοτα του, όλος ο κόσμος τον
αποζητούσε να είναι μαζί μας.
Στην
εφημερίδα της ενορίας μας «Η ΦΩΝΗ ΤΗΣ ΕΝΠΟΡΙΑΣ» υπάρχουν
δημοσιευμένα αρκετά κείμενα που φέρουν την υπογραφή του και αφορούν την
ιστορία του τόπου μας, την ιστορία του
χωριού μας, τα ήθη και τα έθιμα και πολλά άλλα λαογραφικά στοιχεία.
Το 2020 έγινε η βράβευσή του ως του γηραιότερου φυσικού εκπαιδευτικού 98
ετών. (έγιναν και βραβεύσεις μαθητών
,τριών στην ημερίδα που διοργάνωσαν οι φυσικοί της Λέσβου με θέμα
Αστροφυσική Συγχαρητήρια δόθηκαν σε όλους τους συντελεστές και ειδικά στο κ. Απόστολο για το μεστό του λόγο παρά την ηλικία το !
Κύριε Απόστολε να περάσεις τα εκατό και εμείς να απολαμβάνουμε τη διαύγεια του
μυαλού σου!
Θέλω
ακόμα να σημειώσω και για την ιδιαίτερη αγάπη που έδειχνε σε μένα προσωπικά. Δείγμα αυτής της αγάπης του ήτανε και η επί
ενός μηνός παραμονή του στην Αθήνα δίπλα σε μένα όταν το 1996 αντιμετώπιζα ένα
πρόβλημα υγείας.
Ταλαιπωρήθηκε
βέβαια στο τέλος της ζωής του λόγω γηρατειών, όμως η δεύτερη σύζυγός του η
κυρία Άννα στάθηκε ακοίμητος φρουρός και αρωγός δίπλα του.
Απόστολε,
αξέχαστε μας Απόστολε, γαίαν έχεις ελαφράν.
Να
είναι στρωμένος με εύοσμα άνθη ο δρόμος που βαδίζεις τώρα.
Καλό
Παράδεισο, καλή Ανάσταση.
Δεν σε ξεχνάμε.
π.. ΓΕΩΡΓΙΟΣ
ΑΛΕΝΤΑΣ
