Πέμπτη, 17 Ιουλίου 2014

ΚΑΝΩΝ ΠΑΡΑΚΛΗΤΙΚΟΣ ΕΙΣ ΠΡΟΦΗΤΗΝ ΗΛΙΑΝ

Παρακλητικός Κανών 
στον Άγιο Προφήτη Ηλία τον Θεσβίτην



ερεύς: Ελογητός Θεός μν πάντοτε, νν καί εί καί ες τούς αώνας τν αώνων.

ναγνώστης: μήν.



Ψαλμός ρμβ΄ (142)
Κύριε, εσάκουσον τς προσευχς μου, νώτισαι τήν δέησίν μου ν τή ληθεία σου, εσάκουσόν μου ν τή δικαιοσύνη σου• καί μή εσέλθης ες κρίσιν μετά το δούλου σου, τι ο δικαιωθήσεται νώπιόν σου πς ζν. τι κατεδίωξεν χθρός τήν ψυχήν μου, ταπείνωσεν ες γν τήν ζωήν μου, κάθισε μέ ν σκοτεινος ς νεκρούς αἰῶνος καί κηδίασεν π μέ τό πνεμά μου, ν μοί ταράχθη καρδία μου. μνήσθην μερν ρχαίων, μελέτησα ν πάσι τος ργοις σου, ν ποιήμασι τν χειρν σου μελέτων. διεπέτασα πρός σέ τάς χεράς μου, ψυχή μου ς γ νυδρος σοί. Ταχύ εσάκουσόν μου, Κύριε, ξέλιπε τό πνεμά μου μή ποστρέψης τό πρόσωπόν σου π μο, καί μοιωθήσομαι τος καταβαίνουσιν ες λάκκον. κουστόν ποίησον μοί τό πρωΐ τό λεός σου, τι πί σο λπισα• γνώρισον μοί, Κύριε, δόν, ν πορεύσομαι, τι πρός σέ ρα τήν ψυχήν μου• ξελού μέ κ τν χθρν μου, Κύριε, τι πρός σέ κατέφυγον. δίδαξον μέ το ποιεν τό θέλημά σου, τι σύ ε Θεός μου• τό πνεμά σου τό γαθόν δηγήσει μέ ν γ εθεία. νεκεν το νόματός σου, Κύριε, ζήσεις μέ, ν τή δικαιοσύνη σου ξάξεις κ θλίψεως τήν ψυχήν μου καί ν τ λέει σου ξολοθρεύσεις τούς χθρούς μου καί πολες πάντας τούς θλίβοντας τήν ψυχήν μου, τι γώ δολός σου εμι.



Θεός Κύριος, καί πέφανεν μίν, ελογημένος ρχόμενος ν νόματι Κυρίου.
Στίχος ΄. ξομολογεσθε τ Κυρίω, καί πικαλεσθε τό νομα τό γιον ατο.
Θεός Κύριος, καί πέφανεν μίν, ελογημένος ρχόμενος ν νόματι Κυρίου.
Στίχος β΄. Πάντα τά θνη κύκλωσαν μέ, καί τ νόματι Κυρίου μυνάμην ατούς.
Θεός Κύριος, καί πέφανεν μίν, ελογημένος ρχόμενος ν νόματι Κυρίου.
Στίχος γ΄. Παρά Κυρίου γένετο ατη, καί στι θαυμαστή ν φθαλμος μν.
Θεός Κύριος, καί πέφανεν μίν, ελογημένος ρχόμενος ν νόματι Κυρίου.



Ετα τά παρόντα Τροπάρια.
χος δ΄ Τή Θεοτόκω...
Τόν τν ρρήτων μυστηρίων πόπτην, καί ζηλωτήν Θεο το ζντος προφήτην, νευφημοντες κράξωμεν κ βάθους ψυχς, λία μεγαλώνυμε, τας πρεσβείαις σου ρύσαι, κ τν ναγκν μς, καί παντοίων κινδύνων, μή πάσης λλης βλάβης καί φθορς, τούς προσφυγόντας, θεόπτα, τή σκέπη σου.



Δόξα Πατρί καί Υἱῶ καί γίω Πνεύματι. χριστιανος.gr
Καί νν καί εί καί ες τούς αώνας τν αώνων. μήν.



Θεοτοκίον.
Ο σιωπήσομεν πότε Θεοτόκε, τάς δυναστείας σου λαλεν ο νάξιοι, ε μή γάρ σύ προΐστατο πρεσβεύουσα, τίς μς ρρύσατο κ τοσούτων κινδύνων; τίς δέ διεφύλαξεν ως νν λευθέρους; οκ ποστμεν Δέσποινα κ σού, σούς γάρ δούλους σώζεις εί κ παντοίων δεινν. 



Ψαλμός ν΄ (50)
λέησον μέ, Θεός, κατά τό μέγα λεός σου καί κατά τό πλθος τν οκτιρμν σου ξάλειψον τό νόμημά μου•πί πλεον πλνον μέ πό τς νομίας μου καί πό τς μαρτίας μου καθάρισον μέ. τι τήν νομίαν μου γώ γινώσκω, καί μαρτία μου νώπιόν μου στι διαπαντός. Σοί μόνω μαρτον καί τό πονηρόν νώπιόν σου ποίησα, πως ν δικαιωθς ν τος λόγοις σου, καί νικήσης ν τ κρίνεσθαι σέ. δού γάρ ν νομίαις συνελήφθην, καί ν μαρτίαις κίσσησε μέ μήτηρ μου. δού γάρ λήθειαν γάπησας, τά δηλα καί τά κρύφια της σοφίας σου δήλωσας μοί. Ραντιες μέ σσώπω, καί καθαρισθήσομαι, πλυνες μέ, καί πέρ χιόνα λευκανθήσομαι. κουτιες μοί γαλλίασιν καί εφροσύνην, γαλλιάσονται στέα τεταπεινωμένα. ποστρεψον τό πρόσωπόν σου πό τν μαρτιν μου καί πάσας τάς νομίας μου ξάλειψον. Καρδίαν καθαράν κτίσον ν μοί, Θεός, καί πνεμα εθές γκαίνισον ν τος γκάτοις μου. Μή πορρίψης μέ πό το προσώπου σου καί τό πνεμά σου τό γιον μή ντανέλης π μο. πόδος μοί τήν γαλλίασιν το σωτηρίου σου καί πνεύματι γεμονικ στήριξον μέ. Διδάξω νόμους τάς δούς σου, καί σεβες πί σέ πιστρέψουσι. Ρύσαι μέ ξ αμάτων Θεός, Θεός τς σωτηρίας μου•γαλλιάσεται γλσσά μου τήν δικαιοσύνην σου. Κύριε, τά χείλη μου νοίξεις, καί τό στόμα μου ναγγελε τήν ανεσίν σου. τι ε θέλησας θυσίαν, δωκα ν•λοκαυτώματα οκ εδοκήσεις. Θυσία τ Θε πνεμα συντετριμμένον, καρδίαν συντετριμμένην καί τεταπεινωμένην Θεός οκ ξουδενώσει. γάθυνον, Κύριε, ν τή εδοκία σου τήν Σιν, καί οκοδομηθήτω τά τείχη ερουσαλήμ• τότε εδοκήσεις θυσίαν δικαιοσύνης, ναφοράν καί λοκαυτώματα• τότε νοίσουσιν πί τό θυσιαστήριόν σου μόσχους.



Καί Κανών το Κυρίου ωσήφ, φιορθωθες, ο κροστιχίς. Νέμοις μάκας μοί θείαν λιο χάριν. ωσήφ.



δή ΄. χος πλ. δ΄. ρματηλάτην Φαραώ.
Νενεκρωμένην τήν ψυχήν μου ζώωσον, ς τόν τήν χήρας υόν, καί ρετας θείαις, μάκαρ καταλάμπρυνον, καί πρός ζωήν δήγησον, καί τς αωνιζούσης, τρυφς ναδεξον μέτοχον, σού κατατρυφν φιέμενον. χριστιανος.gr
ν τ σέ τίκτεσθαι σός μεμύηται, γεννήτωρ μέγιστον, ς ληθς θαμα, πρ γάρ σιτιζόμενο, φλογί τέ σπαργανούμενον, σέ τεθέαται μάκαρ, διό τας σας παρακλήσεσι, ρύσαι μέ πυρός αωνίζοντος.
Μεγαλυνθες τας πρός Θεόν σου νεύσεσι, ζηλν ζήλωσας, ς ληθς μάκαρ, τ Κυρίω πάντοτε, διό μέ νδυνάμωσον, ζήλου θείου πλησθέντα, τό νθεον πράττειν βούλημα, να σέ γεραίρω σωζόμενος.



Θεοτοκίον.
περούσιος Θεός, Πανάμωμε, κ σού σεσάρκωται, καί δί’ μς φθη, καθ’ μς ς νθρωπος, ν κτενς κέτευε, πέρ πάντας νθρώπους, μαρτηκότα μέ, Παναγνέ, σσαι καί κολάσεως ρύσασθαι.
xristianos.gr
δή γ’. Ορανίας ψίδος...
ερες τς ασχύνης, ς δυσμενες κτεινας, νδοξε προφήτα ζήλω, Θεο πυρπολούμενος, θεν κραυγάζω σοί, τν τς ασχύνης μέ ργων, καί διαιωνίζοντος πυρός ξάρπασον.
Σέ προβάλλομαι πρέσβυν, πρός τόν Θεόν μέγιστον, σώζειν μέ δυνάμενον, πάσης, μάκαρ, κακώσεως, προσεπικάμφθητι, τή ταπεινή μου δεήσει, καί μή περίδης μέ παρακαλοντα σέ.
Μεγαλύνει Θεός σέ, παντουργός νδοξε, πάλαι, λιο, δί’ ρνέου, τρέφων προφτα σέ, ν κδυσώπησον, τς αωνίου τρυφς μέ, καί φωτός το μέλλοντος ποισαι μέτοχον.



Θεοτοκίον.
διόδευτε πύλη, πρός Θεόν φέρουσα, πύλας μετανοίας μοί, Κόρη, νοιξον δέομαι, ποκαθαίρουσα, μαρτιν μου τόν ρύπον, μβροις το λέους σου, Θεοχαρίτωτε.



δή δ΄. Σύ μου σχύς, Κύριε...
Κάμπτει τόν σόν, ζλον Θεός πυρακτούμενον, καί πρός χήραν, πέμπει διατρέφεσθαι, τόν γυναικός, πάλαι πειλ, λιο, φυγάδα γεγενημένον, θεσπέσιε, διό σέ κετεύω, τήν ψυχήν μου πεινώσαν, διαθρέψαι νθέοις χαρίσμασιν.
μαρτιν, νέφη δεινά συγκαλύπτει μέ, τρικυμίαι, βίου μέ χειμάζουσι, καί πιπνέουσι χαλεπς, κατά τς ψυχς μου, τς πονηρίας τά πνεύματα. Προφήτα θεηγόρε, κυβερνήτης γενού μοί, σωτηρίας πρός ρμον θύνων μέ.
Ρσιν ψυχς, ρσιν παρασχου μοί σώματος, τόν τάς νόσους, πάντων φαιρούμενον, κδυσωπν, μάκαρ λιο, Κύριόν της δόξης, καί βλαβς διατρέχειν μέ, τά σκάνδαλα το βίου, κατευόδωσον σέ γάρ, γαθόν μου προστάτην προβάλλομαι. χριστιανος.gr



Θεοτοκίον.
Μετά πασν, τν ορανίων Δυνάμεων, μετά πάντων, Δέσποινα πανάμωμε, τν προφητν καί τν θλητν καί τν ποστόλων, καί τν σίων κέτευε, τυχεν μέ σωτηρίας, τόν πολλά μαρτώντα, καί ρυσθναι μελλούσης κολάσεως. χριστιανος.gr



δή ΄. να τί μέ πώσω...
μβροτόκους νεφέλας, εργεις πυρακτούμενος ζήλω τς πίστεως, λλά δέομαί σου, λιο, ερας μεσιτείαις σου, τήν φλογμ τακείσαν, τν δονν ψυχήν μου, θείαις πομβρίαις, ρδευσαι καί σσαι μέ.
ερεύς δεδειγμένος, τέθυκας θώοις σου χερσί, πανόλβιε, τν προσοχθισμάτων, ερες νεργοντας τά τοπα, λλά δέομαί σου, πάσης τόπου μαρτίας, βλαβ μέ, προφήτα, συντήρησον.
Θαυμαστοσαι, προφήτα, θείαις πικλήσεσι φλέγων τά θύματα, κτελέσας πίστει, διά τοτο παύστως σου δέομαι, τή μή καρδία, τόν ερόν νάψαι πόθον, τά λώδη μου πάθη συμφλέγοντα.



Θεοτοκίον.
πί σέ σπερ μβρος, Λόγος καταβέβηκεν περούσιος, ν δυσώπει, Κόρη, πομβρίσαι μοί νν κατανύξεων, καθαρς σταγόνας, ποπλυνούσας πάντα ρύπον, τν μέτρων κακν μου, πανάμωμε. χριστιανος.gr



δή στ΄. λάσθητι μοί...
λάσθητι μοί, Σωτήρ, πολλά σοί φρόνως πταίσαντι, καί τς μενούσης κε, κολάσεως λύτρωσαι, χων δυσωπούντα σέ, λιο τόν μέγαν, καί τήν χραντον Μητέρα σου.
γνείας ς φυτουργός, γνόν ψυχή μέ συντήρησον, ς ζηλωτής, λιο, ζήλου θείου πλήρωσον, τήν μήν διάνοιαν, πως τς κακίας, τάς φόδους ποκρούσωμαι.
Νηστεύεις βρώσει μία, δόν τεσσαρακονθήμερον, νύων θεία ροπή, διό κετεύω σέ, πάσης παραβάσεως, γκρατεύεσθαι μέ, θεοφόρε, νδυνάμωσον. 



Θεοτοκίον.
πύλη το Θεο, εσόδους θείας πάνοιξον, τή ταπεινή μου ψυχή, ν ας εσελεύσομαι, ξομολογούμενος, καί κακν τήν λύσιν, Θεοτόκε πολήψομαι.
Κατασβεσον, προφήτα νδοξε λιο Θεσβίτα, τν παθν μν τούς φλογώδεις νθρακας, σχύϊ σής πρεσβείας, θεοφρον.
xristianos.gr
Καί τό Θεοτοκίον.
πιβλεψον, ν εμενεία, πανύμνητε Θεοτόκε, πί τήν μήν χαλεπήν του σώματος κάκωσιν, καί ασαι τς ψυχς μου τό λγος.





ερεύς μνημονεύει. Ετα τό Κοντάκιον. χος β΄.
Προφήτα Θεο λιο μεγαλώνυμε, τούς ποθ σέ εί νυμνοντας καί γεραίροντας, κινδύνων τν ν βίω πολυειδν, νόσων παντοδαπν, καί πάσης της ξ χθρν, προερχομένης θλίψεως, ρύσαι τας νθέρμοις πρεσβείαις σου, καί τας θείαις μαρμαρυγας, τάς ψυχς μν καταύγασον.



Καί εθύς τό Προκείμενον. χος δ΄.
Σύ ερεύς ες τόν αώνα κατά τήν τάξιν Μελχισεδέκ. 



Στίχος. Επεν Κύριος τ Κυρίω μου. Κάθου κ δεξιν μου, ως ν θ τούς χθρούς σου ποπόδιον τν ποδν σου.



Εαγγέλιον. κ το κατά Λουκν (δ΄ 22-30)
Τ καιρ κείνω θαύμαζον ο χλοι πί τος λόγοις τς χάριτος, τος κπορευομένοις κ το στόματος το ησο, καί λεγον. Οχ ατός στιν υός ωσήφ; Καί επε πρός ατούς, Πάντως ρετε μοί τήν παραβολήν ταύτην ατρέ, θεράπευσον σεαυτόν, σα κούσαμεν γενόμενα ν τή Καπερναούμ, ποίησον καί δε ν τή πατρίδι σου. Επε δέ, μήν λέγω μίν, τε οδείς προφήτης δεκτός στιν ν τή πατρίδι ατο. π’ ληθείας δέ λέγω μίν. Πολλαί χραι σαν ν τας μέραις λιο ν τ σραήλ, τε κλείσθη ορανός πί τη τρία καί μήνας ξ, ς γένετο λιμός μέγας πί πάσαν τήν γν, καί πρός οδεμίαν ατν πέμφθη λίας, εμή ες Σάρεπτα τς Σιδνος πρός γυναίκα χήραν. Καί πολλοί λεπροί σαν πί λισαίου το προφήτου ν τ σραήλ, καί οδείς ατν καθαρίσθη, εμή Νεεμν Σύρος. Καί πλήσθησαν πάντες θυμο ν τή συναγωγή, κούοντες τατα. Καί ναστάντες ξέβαλον ατόν ξω της πόλεως, καί γαγον ατόν ως τς φρύος το ρους, φ ο πόλις ατν κοδόμητο, ες τό κατακρημνίσαι ατόν. Ατός δέ, διελθν διά μέσου ατν, πορεύετο.



Δόξα Πατρί καί Υἱῶ καί γίω Πνεύματι.
Τας τού σου προφήτου, πρεσβείαις λεμον, ξάλειψον τά πλήθη τν μν γκλημάτων.
Καί νν καί εί καί ες τούς αώνας τν αώνων. μήν.
Τάίς της Θεοτόκου, πρεσβείαις λεμον, ξάλειψον τά πλήθη τν μν γκλημάτων.



λεμον, λέησον μέ, Θεός, κατά τό μέγα λεός σου, καί κατά τό πλθος τν οκτιρμν σου, ξάλειψον τό νόμημά μου.



χος πλ. β΄. λην ποθέμενοι...
Προφήτα θεοσοφέ, τν παθν ατοκράτωρ, πίγειε γγελε, καί βροτέ οράνιε, σού δεόμεθα. Ζηλωτά προφθασον, καί ρύσαι σκανδάλων, καί κινδύνων τήν ζωήν μν, καί πάσης θλίψεως, χθρν νομούντων πρεσβείας σου, καί πάσαν νόσον δίωξον, καί πταισμάτων φεσιν ατησαι, λιο θεόπτα, προστάτα τν πιστν καί ατρέ, καί τς το δου διασωσον, δεινς κατακρίσεων.



Σσον Θεός τόν λαόν σου καί ελόγησον τήν κληρονομίαν σου. πισκεψαι τόν κόσμον σου ν λέει καί οκτιρμος. ψωσον κέρας Χριστιανν ρθοδόξων καί καταπεμψον φ’ μς τά λέη σου τά πλούσια. Πρεσβείαις τς παναχράντου Δεσποίνης μν Θεοτόκου καί ειπαρθένου Μαρίας. Δυνάμει το Τιμίου καί Ζωοποιο Σταυρο. Προστασίαις τν τιμίων πουρανίων Δυνάμεων σωμάτων. κεσίαις το Τιμίου καί νδόξου Προφήτου, Προδρόμου καί Βαπτιστο ωάννου. Τν γίων νδόξων καί πανευφήμων ποστόλων. Τν ν γίοις Πατέρων μν, μεγάλων εραρχν καί οκουμενικν διδασκάλων Βασιλείου το Μεγάλου, Γρηγορίου το Θεολόγου καί ωάννου το Χρυσοστόμου, θανασίου καί Κυρίλλου, ωάννου το λεήμμονος, πατριαρχν λεξανδρείας. Νικολάου το ν Μύροις, Σπυρίδωνος πισκόπου Τριμυθοντος, τν Θαυματουργν. Τν γίων νδόξων μεγαλομαρτύρων Γεωργίου το Τροπαιοφόιρου, Δημητρίου το Μυροβλήτου, Θεοδώρων Τύρωνος καί Στρατηλάτου, τν ερομαρτύρων Χαραλάμπους καί λευθερίου, τν γίων νδόξων καί καλλινίκων Μαρτύρων. Τν σίων καί θεοφόρων Πατέρων μν. Τν γίων καί δικαίων θεοπατόρων ωακείμ καί ’ννης. Το γίου λιο το Θεσβίτα, καί πάντων σου τν γίων. κετεύομεν σέ, μόνε πολυέλεε Κύριε. πάκουσον μν τν μαρτωλν δεομένων σου καί λέησον μς.



δή ζ΄. Θεο συγκατάβασιν...
Λαόν πολλύμενον, κατοικτειρήσας, ζήλω τς πίστεως, πικλήσεσι θείοις, πρ κατηγάγου φλογίζον, νδοξε, σιον θύμα, διό κετεύω σέ, τς αωνίου φλογός, ρύσαι καί σσον μέ.
δεν κατηξίωσαι, Θαβώρ ν ρει, Θεο τό πρόσωπον, ν δυσώπει, προφήτα, το παραβλέψαι τάς μαρτίας μου, καί ν μέρα τς δίκης, θεάσασθαι, καταγνώστω ψυχή, 
ατο τό πρόσωπον.
δόν πορευόμενος, το βίου πλάνας, πολλς φίσταμαι, γαθέ μου προστάτα, κυβέρνησον μέ τή προστασία σου, πιστηρίζων γνώμη, σαλευόμενον, καί πρός σαρκός δονς,λιο νεύοντα.



Θεοτοκίον.
μν σέ Πανύμνητε καί μεγαλύνω Θεοχαρίτωτε, τήν γνήν σου λοχείαν, βοήθησον μοί βίου τος κύμασι, χειμαζομένω, καί δίδου κατάνυξιν, τή ταπεινή μου ψυχή, καθαρτικήν μολυσμν.



δή ΄. πταπλασίως κάμινον...
Χωρητικόν δοχεον σέ, θείου Πνεύματος γνωμεν, γγελον ν γ, πρ ζήλου θείου πνέοντα, δυσσέβειαν τρέποντα, καί βασιλες λέγχοντα, χρίοντα προφήτας λιο, καί ασχύνης συγκόπτοντα μαχαίρα, ερε, διά τοτο βομεν σο, μελλούσης μς ασχύνης ρύσαι.
ρμα πυρός σέ λαβεν, πό γής πυρακτούμενον, ζήλω, λιο, τ θεϊκ, θεόπνευστε, διό κετεύω σέ, τν ν τή γ πάντων κακν, τν σν ρετν, πικουφίζειν τόν νον μου, τεθρίππω, καί πρός νύσσαν, ορανίαν μέ φθάσει, τόν πάντων κδυσώπει, Θεόν καί Βασιλέα.
Ρήματι ζώντι κλεισας ορανόν ετίζοντα, ρήματί σου νν, πνευματικ διανοιξον, τάς πύλας μοί δέομαι, τς μετανοίας, γιε, πέμπων τή ψυχή μου κατανύξεως μβρους, καί σσον μέ βοώντα, ερες ελογετε, λαός περυψοτε, Χριστόν ες τούς αώνας.



Τριαδικόν.
σοσθενή μότιμον, μοούσιον συνθρόνον, σέβοντες Τριάδα, ν μία θεοτητι, Πατέρα δοξάζομεν, Υόν καί Πνεμα γιον, δυτον αγήν μοβασίλειον κράτος, καί μέλπομεν συμφώνως, ερες ελογετε, λαός περυψοτε, ες πάντας τούς αώνας.



Θεοτοκίον.
Νομοθετν εσέβειαν, καί διδάσκων μετάνοιαν, μμανουήλ, κ σού τεχθες πέφανενο νν κδυσώπησον, περαγία Δέσποινα, τς δικαιοσύνης πανοξαι μοί πύλας, καί σσαι μέ βοώντα, ερεΐς ελογετε, λαός περυψοτε, Χριστόν ες τούς αώνας.



δή θ΄. ξέστη πί τούτω...
δεν ν λεπτοτάτη αρα Θεόν, δεν δυνατόν κατηξίωσαι, σκητικας, πρότερον τό σμα διαγωγας, καταλεπτύνας, νδοξε, θεν δυσωπ σέ σας προσευχας, τό πάχος το νοός μου, λεπτύνας μετανοίας, μαρμαρυγας θείαις καταύγασον.
ς πάλαι ορδάνην τή μηλωτή, διαρρήξας διέβης, πανόλβιε, οτω καμού, τν μαρτημάτων τν χαλεπν, τάς διεκχύσεις ξήρανον, μβρους πιπέμπων μου τή ψυχή, δακρύων καθ’ κάστην, προφήτα θεηγόρε, τρυφς χειμάρρουν προξενοντας μοί.
Σκανδάλων τν ν βίω πολυειδν, νομούντων χθρν πάσης θλίψεως, σωματικς, νόσου ψυχικς τέ παρεκτροπς, τας προσευχαίς σου ρύσαι μέ, νδοξε προφήτα ς γαθός, προστάτης μου βο σοί, καί τς ν τή γεένη, αωνιζούσης κατακρίσεως.
ρπάγης πρός τό ψος, λισαιέ, δισσουμένην τήν χάριν το Πνεύματος, καταλιπν, νδοξε ατήσαντι λιο, μεθ’ ο παύστως ατησαι, νίκην ορανόθεν κατά παθν, τος σέ νευφημούσι, καί πόθω τήν σήν μνήμην, περιχαρς πανηγυρίζουσι.



Θεοτοκίον.
Φωνς τν οκετν σου ς γαθή, μή παρίδης, πανάμωμε Δέσποινα, λλ’ κτενς, ατησαι τόν πάντων Δημιουργόν, τος εσεβέσιν φεσιν, καί τήν ερωστίαν τήν ψυχικήν, δωρήσασθαι Παρθένε, καί θείας βασιλείας, τήν μετουσίαν καί λαμπρότητα.
ξιον στιν ς ληθς, μακαρίζειν σέ τήν Θεοτόκον, τήν ειμακάριστον καί παναμώμητον, καί Μητέρα το Θεο μν.
Τήν τιμιωτέραν τν Χερουβείμ, καί νδοξοτέραν συγκρίτως τν Σεραφείμ, τήν διαφθόρως Θεόν Λόγον τεκοσαν, τήν ντως Θεοτόκον, σέ μεγαλύνομεν.
Χαίροις ρθοδόξων καλλονή, χαίροις διωχθέντων, καταφύγιον σχυρόν, χαίροις τν ν θλίψει, καί τν ν ξορία, Προκόπιε Θεοφρον, τό παραμύθιον.



Καί τά παρόντα Μεγαλυνάρια.
Δετε τόν πυρίπνουν καί ζηλωτήν, τόν διά τεθρίππου ρπαγέντα πό τς γής, τς Χριστο δευτέρας Πρόδρομον παρουσίας, λίαν τόν Θεσβίτην μνοις τιμήσωμεν.
Χάριν αμάτων παρά Θεο, εληφς λία, θεραπεύεις πάθη δεινά, διό τος ν πίστει σέ πικαλουμένοις, θεράπευσον τά πάθη ψυχς καί σώματος.



Καί τό Θεοτοκίον.
Πσαι τν γγέλων α στρατιαί, Πρόδρομε Κυρίου, ποστόλων δωδεκάς, ο γίοι πάντες, μετά τς Θεοτόκου, ποιήσατε πρεσβείαν, ες τό σωθναι μς.



Τρισάγιον, ετα τό Τροπάριον. χος β΄
νσαρκος γγελος, τν προφητν κρηπίς, δεύτερος Πρόδρομος τς παρουσίας Χριστο, λίας νδοξος, νωθεν καταπέμψας, λισαίω τήν χάριν, νόσους ποδιώκει καί λεπρούς καθαρίζει διό καί τος τιμσιν ατόν βρύει άματα.



Ετα μνημονεύει ερεύς.
ν τή πολύσει ψάλλεται τό παρόν
χος β΄. τε κ το ξύλου σέ νεκρόν...
Δετε ρθοδόξων πληθύς, μέλος ναρμόνιον ντως, ψαλμικς σωμεν, καί τόν χριστοκήρυκα νευφημήσωμεν, τόν οράνιον νθρωπον, λίαν τόν θεον, καί ναβοήσωμεν, πρός ατόν λέγοντες πάντας τούς πιστς σου τελοντας, μνήμην τήν γίαν λιταίς σου, ρύσαι κ παντοίων περιστάσεων.

www.xristianos.gr 

Δεν υπάρχουν σχόλια: